Hij doet niets

Er zit een duif in mijn tuin in de zon.
Hij neemt zijn gemak.
Verzonken in vet en ingewanden
zit hij alsof op een poef.

Ik zit in de kamer aan de lunch,
hij weet van mij, van glas.
Het heeft trotserende trekken.

Hij meet zich breed uit,
als je het zo noemen wilt.

Doodgemoedereerd,
gemoedelijk. Prinsheerlijk.

Hoe dan ook.

Hij doet niets.