Ik zou mijn klompen thuislaten

Liegen mag niet, behoudens vele uitzonderingen. Ik begrijp dat. Ik stem, met enige vertraging, in met de irritant zuinige commentaren op sommige van mijn geweldige nieuwe spullen. Eerlijkheid met een ingebouwd tijdmechanisme.

‘Opbouwende kritiek’ bevat eenzelfde mengsel van openheid en toedekking. Zelf ben ik er niet bedreven in. Dient zich een treffende vergelijking aan, dan ben ik zo tevreden over de vondst, dat ik hem wil delen. Doorgaans betekent dit dat de vergelijking direct is. Ik heb het van mijn moeder. Dat neem je dan ongemerkt over, je denkt dat dat normaal is.

Gisteren vroeg een kennis me tips voor zijn sollicitatiegesprek aanstaande donderdag. Ik schreef: “Ik zou serieus en meer werk maken van je uiterlijke verschijning. Je blijft er voor mij teveel uitzien als een boertje die eens in het jaar in de stad komt en nog nooit van “mode” heeft gehoord”.