My first Sony

Hij zat geklonken aan zijn pc als een rhesusaapje aan zijn draadmoedermodel.

Ongedurig

Zelfde hek, man, constellatie. Vandaag zie ik niets.

Het is dat dat kijken mijn ding geworden is hier. Daardoor merk ik het kroos op het water (was er vorige keer niet) en de zwaluwen – ‘nieuw vorige keer’ - op: ze scheren weer, of nog steeds, boven het water.

Maar mijn ogen pakken niets. Ik vrees teken (ik draag een korte broek)(ja, maar vorige keer ook). Ik roffel op het hekpaaltje.

Boksen

Ik sta tegen het hek geleund, inmiddels benieuwd of dit keer wat zal gebeuren.