My first Sony
Hij zat geklonken aan zijn pc als een rhesusaapje aan zijn draadmoedermodel.

Ongedurig

Zelfde hek, man, constellatie.
Het is dat dat kijken mijn ding geworden is hier. Daardoor merk ik het kroos op het water (was er vorige keer niet) en de zwaluwen – ‘nieuw vorige keer’ - op: ze scheren weer, of nog steeds, boven het water.
Mijn ogen pakken niets. Ik vrees teken (ik draag een korte broek – maar vorige keer ook). Ik merk te roffelen op het hekpaaltje. Op huis aan.
Boksen
Ik sta tegen het hek geleund, inmiddels benieuwd of dit keer wat zal gebeuren.
Contactvrees
Ik fiets mijn inmiddels gebruikelijke ronde. Bij het keerpunt stap ik gewoontegetrouw af en leun tegen het hek. Een Meijendels vennetje.
Ook het uithouden van de dingen kun je tot evenement bestempelen. De rijstkorrel tekst overtuigt echter minder wanneer de lezer weet dat hij gewonnen is op verveling, een dwalend oog dat gelukkig aan iets bleef haken.

Laat een reactie achter
Laat een reactie achter
Laat een reactie achter
