Boos op mijn schaduw

Vandaag bezocht ik op Open Monumentendag een loge van Vrijmetselaars.

De locatie van hun bezinningsbijeenkomsten, de tempelruimte, voelde meer als een culturele dan religieuze ruimte. De inrichter leek een greep te hebben gedaan in een grabbelton met millennia religieuze symboliek. De eigen toevoegingen van de Vrijmetselaars staken bleek af, als rationalistische, vooruitgangsgelovige geometrische vormen. De baksteen. Het bouwgereedschap.

Zo waren in de ruimte bijeengebracht:

• ‘Ken uzelve’, van de tempel van Delphi, de gids zei het er zelf bij
• De tekens van de dierenriem, om de kosmos te verbeelden
• Twee pilaren van de tempel van Salomo, gemaakt volgens de beschrijving in het bijbelboek Kronieken
• Een gewelfd plafond met daarin de gaatjes van enkele sterrentekens uitgespaard, eveneens uitdrukking van de kosmos
• Een kubus als spreekgestoelte: “We streven naar een harmonieus bouwwerk. Dat kan alleen als ook iedere bouwsteen harmonieus is”

Als in Kopland’s gedicht speelden vragen om mijn lippen: