Gisteren opende een fototentoonstelling bij de organisatie waarvan ik nauw betrokken ben geweest. Voor de opening voegde iemand me toe: ”Geniet ervan!”, na afloop kreeg ik het advies: “Niet in een gat vallen, hoor!”.

Genieten – het is een aandachtspunt. Gisteren was ik iets teveel aan het hyperen. Misschien de gespannenheid van de niet zo ervaren organisator. Of innerlijk verzet van de introverte persoon die niet teveel personen aan zijn lijf wil. Daarnaast voelde ik me als een regisseur op de première. Na maandenlang oefenen moeten de acteurs het zelf doen. De opening was als een machientje dat was opgewonden en nu afliep. Maar helemaal werkeloos keek ik niet toe, integendeel. Met hand- en spandiensten greep ik her en der in, draaide schroefjes en moertjes aan.

de opening was als een machientje dat was opgewonden en nu afliep

Vandaag hersteldag. Ik zing veel zacht voor me uit en fluit. Misschien het voor de ‘introvert’ al even even typerend nagloeiend genieten?

chillen