Zulke vreemde dingen gebeuren

Opgewarmd van het me urenlang verbijten bij de ordeloos en oeverloos pratende bestuursvoorzitter die geen ruimte voor discussie laat, ieder begin van inbreng de nek omdraait (het punt rechtzet), uren later dus, verzoend met het onveranderbare na een eerdere aanvaring en verlost van de man die zich ophoudt in de onherbergzame, door hem als weelderig beleefde streek waar slechts zij gaan bij wie hulp geen enkele zin meer heeft…spuit ik volle kracht vooruit.
Zo heerlijk, iets zinnigs doen!

Management by defeat.

Lente

Je denkt mijn moeder is eenzaam