“Wat gaan we vandaag eens doen!” - dat is de naïeve vitaliteit van kinderen en honden en de herwonnen vitaliteit van volwassenen in goeden doen.*

Over de heilzame werking van de gezonde slaap schreef ik de vorige keer. Maar alle dingen lijken wel in paren te komen, Noach’s ark is er niets bij. Tegenover de slaap die  ruimte maakt voor nieuwe avonturen, heb je - even natuurlijke – smorende krachten, zeker bij mensen als ikzelf, meer intro- dan extravert. Hun is een dromerige kwaliteit ingebakken.

Met zijn verdienste, zoals in het moment kunnen verwijlen, ‘leven in de breedte‘. Maar evenzeer leidend tot gedraal, verlies van momentum, kansen missen. Dit is bekend, beschreven, net zoals passende voorzorgsmaatregelen. Die moet je uitvoeren om ze te doen slagen. Drie keer raden waarom deze posting vandaag aan dit onderwerp gewijd is…

*: Officieel betekent ‘in goeden doen’: rijk. Ik bedoel ermee ‘goed in je vel stekend, vitaal’. Als ik Google lees, zou dat best eens via het wielrennen binnengesijpeld kunnen zijn. In wielerkringen betekent de uitdrukking namelijk ‘in goede conditie zijn’.

Wat het was, hoe het gaat?
Van voelspriet naar vette kwak.
Eerst ontvankelijk, dan ingestoven.
Zandzak
zoutzak
steunpilaar

“Dood vlees versterft,
levend vervet
bij stilstand”

Werk aan je karakter, vindt Joep Dohmen. Niets ‘registreren van subtiele gevoelstrillingen’ (= dit blog). Daarin toon je je niet. Leef het voor.

Vrij ademend zat hij op de bank; geruisloos snorrend, geen overbrenging