Zeevorm


Verzoek van docente Johanna aan de leden van mijn boetseerclub: omschrijf de notie ‘kwaliteit’. Mijn reactie:

Zeevorm, Barbara Hepworth, 1958


Lekker; lillend vlees; opengewerkt karkas van een uitgebeende viervoeter

[Van de andere kant bekeken] Een huid, een vis – zeker de kop van een vis

Proportionaliteit, evenwicht

Lillend, dat hebben meer lapjes vlees

Streelbaar, uitnodigend tot aanraken

Glad, hard, in zichzelf besloten (parel)

Kracht, geen-gram-teveel spierweefsel, als de vis van Theresia van der Pant1 [van de andere kant bekeken]

Open, zich openend, intiem

Steen

Gestroomlijnd, als door de zee gewassen

Opwaarts

Vloeiend, stromend

[Als opengewerkt vlees] Aan onze blik/goede wil overgeleverd

Eindig

Kwaliteit
Kwaliteit is in dit ensemble indrukken

  • de fijne afwerking (de binnenkant, de ogen)
  • de keuze van de driehoekjes/flapjes langs omtrek

‘Kwaliteit’ is bij mij verwant aan ‘vakmanschap’.

Ik vind het een rotwoord!
Omdat beleving een totaalindruk is, een stapeling van soms tegengestelde in- drukken die, als een bespeeld orgel, beurtelings in je naar voren komen en zich tijdelijk uitkristalliseren in een mening, oordeel, met een heleboel andersluidends tijdelijk het zwijgen opgelegd.

‘Kwaliteit’ is monolithisch, woord dat laatste woord wil zijn?

Wie heeft er nu als eerste – of desnoods: laatste – beleving of associatie bij een werk: ‘Wat een kwaliteit!’!

Een woord gebruikt in ouwehoeren over..?

Woord voor winkeliers die mikken op het hogere marktsegment.

Aan de andere kant : ik heb dit beeld gekozen omdat ik het “goed” vind (op zijn Robbie Kerkhofs), ‘kwaliteit’ vind hebben.

Robbie Kerkhof

Deze lange aanloop staat me toe te resumeren:

  • Je kunt mijns inziens niet adequaat in abstracte termen spreken over en van kwaliteit. Een ‘kunstwerk’ kan je om zoveel redenen aanspreken (inclusief ergeren), ‘kwaliteit hebben’.
  • Ik geloof niet in kwaliteit als één universele esthetische dimensie.
  • “Een werk heeft kwaliteit als het mij iets doet”. 

Maar dit is al echt kwaliteitsproza.

Achteraf
Ik heb iets teveel op de tweedimensionale afbeelding van Zeevorm gereageerd. Zinnelijk vind ik het werk zeker, maar ik sla hier door naar het erotische. Ook de ‘krachtige’ uitstraling van het beeld is discutabel. Evident en door de kunstenaar erin gelegd lijkt het samenspel van hard/zacht, open/afwerend. Tot slot en ten overvloede wekt het beeld in het echt, meer dan de foto, schelp-/schelpdierasso- ciaties.

1:

Advertenties

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: