Bezielde lekke band


Een verkeersvliegtuig vliegt over. Het lijkt een saluut.
Het motorgeluid klinkt aangenaam. Misschien omdat het hoog en ver is.

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞

Een politieagent groet geüniformeerde heilsoldaten en lacht.

Twee mannen die hij van zijn studentenflat kent, ruim twintig jaar terug, komen de kerk uit. De een een veelbelovend CDA-jongere die al in die flat met zachte drang naar de psychiatrie werd geleid, de ander een onhandig fiscalist die daar al verouderde en gespaard maar bespot werd. Toen al liet zich vermoeden dat beide op een moeizame carrière afstevenden.

De een steevast in een tijdloos, donker pak gestoken, haar in scheiding tegen de schedel geplakt, de ander in een sjofele spijkerbroek en een slobbertrui om het oudere lichaam, doken ze geregeld in het stadsbeeld op, immer alleen, zoals ook vanavond. Hun werkeloos leven betekenis geven; je waardigheid redden; een maatschappelijke bijdrage leveren.

Ik merk dat ik neig me met hen te vereenzelvigen.

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞

Het zwijgen doet hem denken aan zitmeditatie. Dan komen ook altijd afleidende gedachten op. Of aan bidden: dat velen het tegelijk doen, geeft nog geen beteke- nis.

Hij is lange tijd met zichzelf bezig.
Maar misschien is deze bijeenkomst bedoeld om anderen te eren.
Hij kent geen van de geëerde doden.

Vlakbij het monument staat een krans tegen het wiel van een bestelwagen; “Groen Links Leiden”.

Je zou een kunstenaar moeten benaderen…Die had zich dan gespecialiseerd…zoals sommige op bestelling sieraden met as erin of urnen maken. Die zijn blij met speciale wensen, hoge eisen aan wat de krans moet uitdrukken, dat inspireert juist!

Je moest het je toe-eigenen. Je verbinden aan de rechtsstaat, aan een paar es- sentiële rechten (welke), in plaats van de oude oorlog te gedenken.

Dan zou hij de eerste allochtoon in de stoet welkom heten: “Dank voor je komst”. “Hoezo?”. “Voor het begin van van kleur doen verschieten van deze ceremonie”. “Niet dat ik zo ruimhartig ben, hoor, ik vind in beginsel alle mensen die niet op mijn moeder lijken ‘vreemd volk’ ”.

Of hij vroeg haar een dansje te doen, op het gras bij het monument en hij zegt: “Jij beweegt ontspannen maar ik ben onwennige houten klaas op klompen” … – nee, wat een vervelend scenario weer, waarin ik wil gered.

∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞∞

Hij plaatst een brandende kaars namens de Organisatie. In functie neemt hij deze handeling ernstig.

Advertenties

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: