In de rubriek: klein leed



Gisteren liet ik een kakkerlak live sterven op YouTube [later: de clip is inmiddels door de gebruiker verwijderd, ik heb geen vervanger gezocht]. Grappig dat je – ik althans – nu sympathie voor de kakkerlak opvatte en de jonge vrouw lichtvaardig over leven en dood vond beslissen (“Stupid cockroach!”). En dat alleen omdat in een zin voorafgaand aan de videoclip wordt beweerd dat een man op een dag ont- waakt en in een insect is veranderd.

Zojuist kook ik mijn aardappels af en zie door de keukenruit een insect worstelen op mijn tuintafel. Het slaat met zijn vleugels maar zit vast in het laagje regenwa- ter (Van der Waalskrachten?). De golvende kleine kringen trokken mijn aandacht.

Ik ben niet verantwoordelijk. Had ik niet gekeken, stierf hij ongezien en niemand had er een woord aan vuil gemaakt.

Pijnlijk blijft het.

Hij worstelt een tijdje en afgeleid ga ik door met het bereiden van mijn maaltijd. Na afloop gooi ik de afvalresten in de vuilniston. Terugdraaiend zie ik…het lieve- heersbeest nog immer in worsteling. Gedachteloos zet ik hem recht en schuif hem in een beweging door op het droge.

The rest is history. Het lag nog een tijd voor dood. Even dacht ik: heb ik hem de lieveheersbeestvariant van een acute hartaanval (‘deze laatste klap kwam hij niet te boven’) bezorgd?

En ja, was het een steekbeest geweest, dan had ik hem laten verzuipen of een handje geholpen.

Vreemd blijf ik het vinden, dat alles elkaar opeet, de dood. Maar dat roep ik al twintig, dertig jaar. Dat plot kan een impuls gebruiken.

Advertenties

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: