In het brilleglas


10 jaar – Mijn eerste bril kiest moeder: “Zo’n donkerbruin montuur staat leuk bij je blonde haar”. Ik durf geen nee te zeggen. De enige ander met een donkerbruin montuur is Peter, ‘rare’ klasgenoot, zwijgzaam, met soms zenuwfronsen trekkend over zijn gezicht, en een motoriek die ongemakkelijke spanning in het lijf verraadt.

Ik zit voor in de klas, de bril diep weggestopt in het zijvak van mijn schooltas. Bij een filmvertoning zet ik hem pas op als het donker is en doe hem af zodra de aftiteling begint.

John Denver14 jaar – Moeder gaat mee, naar dezelfde winkel, ik kies. Mijn keus staat vast: een pilotenbril. Die zijn in de mode en dan ben ik dat ook. Ik draag de bril nu permanent. Ik moet toegeven: het is fijn straatborden te kunnen lezen. Ook gebeurde niets toen ik met de bril op op school verscheen. Wel vergelijkt iemand me met John Denver, dat is minder stoer.

18 jaar – Ik kies mijn bril in dezelfde winkelstraat, bij een andere winkel, zonder moeder, die nog wel betaalt. Ik kies voor een zwaar, bronskleurig, matglanzend montuur, met afgeronde hoeken. Ernst maar met een relativering. Ik vermoed dat ik een serieuze indruk wil maken, ik ga per slot van rekening naar de universiteit. De bril neemt een voorschot op de naderende volwassenheid, ik verhaast hem misschien ook. Even geen getroebleerd gevoel meer, was ik al maar geleerd.

21 jaar – Ik haak vroeg in op de nieuwe trend van de montuurloze bril. Het ondervangt het niet te verhelpen nadeel van de bril bril te zijn, object dat de drager opscheept met niet uit te roeien vooroordelen, zoals het gevreesde ‘studiehoofd’. De bril pleit namens mij: “Zie mij aan, kijk voorbij mijn bril”.

Ik ontwerp de vorm van de glazen mee – nog steeds rechthoekig met afgeronde hoeken, codewoord voor “degelijk met gevoelige kanten” (“bèta maar ook alfa”).

29 jaar – Contactlenzen. Kunnen zijn wie ik wil, niet langer gehinderd door een typecastende bril.

34 jaar – Afzetting op mijn lenzen (oogirritatie) en daardoor vertroebeld zicht, en geregelde oogbolpijn, hinderlijk omdat je lenzen niet kunt afzetten, doen me besluiten over te stappen op mijn oude sportbril, model ‘ziekenfondsbril’. Later kies ik, in hetzelfde Pearle-filiaal waar ik de lenzen heb gekocht*, een goedkoop montuur waarin de glazen van de sportbril passen.

39 jaar – Avontuur! Een goudlamé montuur met erop gelakte kleuren, ‘als zonne- vlekken door gebladerte’. Blauw, oranje, diverse groenen en lichtbruin. Kijk je goed, dan zie je ze. De vlindervorm is riskant maar toch nog geen vrouwenmontuur, vind ik. Het is een montuur in de aanbieding.
Begin van ‘de bril als statement’. Ik verneem, bij het showen van mijn nieuwe montuur, dat sommige mensen letten op technische aspecten van hun bril (neussteun!) en soms stad en land afreizen om een ‘bij hen passend’ montuur te vinden. Zelfs dure particuliere winkels worden aangedaan.

44 jaar – Upgrading, in de pas met mijn toegenomen budget. Een filiaal van Het Huis heeft deze Moschino. Montuur van kunststof, transparant, witgrijs met roze ondertoon en weer rechthoekig maar rond afgebogen aan de hoek. ‘Ogenschijnlijk saai maar bij nadere beschouwing verrassend’ – nog weer andere vertaling van de bekende gewenste non-verbale boodschap – of ‘neutraal warm’. Met deze bril op voel ik me groeien, iets van ‘Italië’ straalt op me af. Dit duurt twee weken, tot een vrouw die ik complimenteer met haar spectaculaire montuur niets terug zegt.

           

Orgreen, sterke kanshebber         Prodesignmodel, afgewezen optie

48 jaar – Winkels bezocht in Leiden, Oegstgeest, Voorschoten en Den Haag. Wat een beperkt aanbod! Met mijn mobiel maak ik foto’s van mijzelf met kanshebbende monturen op. Ook internetsites van verre brillenwinkels en (ontdekte) designmerken graas ik af. Ik onderscheid modemerken – Gucci, Bulgari, Moschino, enz. – van echt betere montuurmerken (hoogwaardige materialen en technieken). Aanschaf bij een ketenoptiek is uitgesloten, zoiets als eten van bio-industrieel vlees.

Het wordt een Theo. In mijn enthousiasme van het eerste uur oordeel ik: een montuur als een vlotte stripschets! Misschien omdat ik weet dat Theo uit Vlaanderen komt. Later blijkt de keus opnieuw relatief degelijk/bedeesd. Opnieuw is mijn bril geen wereldnieuws, zelfs niet lokaal. Het montuur is wel aubergine, beste mensen. Ziet mijn montuur aan!

Theo, model 'Tarot'Niet mijn gezicht

De erkenningswedloop

Wat roept zo’n ‘leven in brillen’ nu op:

  • Het voorbijgaan van alles: de dingen blijven (zelfs oude brillen nog even, bij iemand als ik), de mens als passant. Om de brillen gaapt lucht: de persoon die ze droeg, is verdampt.
  • De gevoeligheid voor het oordeel van anderen: de vorm verandert over de tijd maar het beginsel blijft.
  • De moeilijkheid om te ontsnappen aan de terreur van sociale vergelijking. Door een ‘spannende’ bril te kiezen, doe ik eraan mee, zend een boodschap uit (voor de goede verstaander, mede insider): u met uw Hans Anders- of Pearle-bril bent conventioneel, doorsnee, of hecht minstens niet aan schoonheid.
  • Bekeken vanuit het perspectief van mijzelf die de wedren ontkende en (‘dus’) als ‘sukkel’ redeneerde: lang zag ik optiekwinkels als kruidenierszaak en brillen als pakken melk. De diverse merken schenen kleine variaties op een vast thema: karnemelk, mager, halfvol en vol. Waarom meer betalen voor het A-merk?
  • Mijn smaak (en budget) heeft zich verruimd, ik ben iets vrijer en kritischer in mijn keuze geworden. Maar uiteindelijk maakt het weinig uit.

*: Augustus 2008: in een Haagse winkel kom ik de man tegen die me 14 jaar terug aan de contactlenzen hielp in de Leidse Pearle, warm persoon met Iraanse roots, die me om beide was bijgebleven. Hij is nu eigenaar van een sjieke zaak in het centrum en herkent me spontaan!

Advertenties

No comments yet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: