Op de fiets


           fietser
globe1

De ‘aardbodem’ is twintig vadem diep,
op de fiets een banddikte,

de heetmetalen kern bekend van horen zeggen,
het schouwspel beloofd spectaculair, ‘subliem’.

Onbemind hangt het infuus waaraan zich onze longen laven

Ik wentel de pedalen.

fietsers

La femme nouvelle (Art Nouveau in de polder)


22 augustus, zuidelijke duinen bij Katwijk.

04a

Inlijving van een plein (Place Stanislas)


Ik ging naar Nancy om Art Nouveau te zien, en het Stanislas Plein.

Ik bezocht het plein. In mijn verbeelding had ik het met Art Nouveau verbonden, merkte ik aan mijn beteutering, die het me echter niet lukte te koppelen aan een heldere voorstelling van wat ik dan verwacht had te zullen zien.

Ik vermoed een aaneensluitend geheel waarin men kan dwalen of zich verliezen, een doorgecomponeerd Art Nouveau-interieur dat niet knelt…een exterieur, zonder indruk van moeite, ars.

De naam ‘Nancy’, zo anders dan ‘Straatsburg’ of ‘Metz’, had deel aan de belofte.

Ornamentiek of ‘wat ruist er door het struikgewas?’. Baarmoeder en kinderhemel ben ik bang.

Gedurende de vijf dagen dat ik ter plaatse was, heb ik tijd ingeruimd om me met het plein te verstaan. Zie de foto’s hieronder. Read more »

Villa Nuova, Oudshoorn (Alphen aan den Rijn)


23 juni 2015. Opgezocht: het ouderlijk huis waarin de jonge Jacques Bloem opgroeide en idealiserend zich herinnerde.

Na twee oude ansichten en een foto uit 2003, voor de renovatie, volgen twee foto’s uit 1992 respectievelijk 2008, met als sluitstuk de foto’s door mij vandaag gemaakt. Tegenwoordig is het huis verdeeld in een aantal particuliere wooneenheden, in een waarvan (ook) wordt gewerkt.

In 1886 huwden de ouders van de latere Jacques Bloem. Vader Bloem werd spoedig daarna benoemd tot burgemeester van Oudshoorn (2300 zielen). Diens vader was minister van Financiën geweest. Geste van burgervader Bloem na diens huwelijksreis:

Begin augustus ‘werden de kinderen der openbare school onthaald door den heer J.W.C. Bloem burgemeester der gemeente. Na eene vertooning van de poppenkast, werden ze getracteerd op krentenbrood enz, en ontving elk hunner bovendien nog een geschenk bestaande in speelgoed. Dat het voor de kleinen een ware feestdag was, zal wel niet behoeven te worden vermeld.’ [De Rijnbode, 8 augustus 1886]

Read more »

Nieuwe doden


a

Vandaag aangetroffen, toen ik op de fiets stopte bij de begraafplaats bij het Groene Kerkje in Oegstgeest.

Het gaat me niet om de persoon, een betrekkelijk bekende Nederlandse socioloog, maar om de manier waarop het twintigste-eeuwse beroep wordt benadrukt, alsof de man samenvattend. Voor mij creëert het een contrast tussen banaal* en eeuwig, korte en lange termijn.

Eerlijk gezegd: zelfs de schreefloze letters op de steen wringen bij mij al (ik heb ze vaker gezien). Wat kerkhoven betreft ben ik laat ontnuchterd: het duurde lang voor ik besefte dat de oudste graven op menig kerkhof van recente datum zijn.

*: Banaal: stel het beroep was ‘Postbode’. Naschrift: een vriend vertelde me dat hij wel vaker grafstenen heeft gezien die het beroep van de overledene benadrukken, waaronder die van een onderwijzer die zelfs de naam van de basisschool waar hij had gediend in zijn steen had laten beitelen.